و اينكه در اين سالها ، سخن از « بازگشت به قرآن » در ميان مىآيد ، بازگشت راستين به قرآن كريم به آن است كه تهاجمهايى كه به فرهنگ شناختى و تربيتى قرآنى شده است ، و ناخالصيهايى كه بر آن تحميل گشته است ، همه را به خوبى بشناسيم و شناسايى و « تفكيك » كنيم ، تا بتوانيم به فهم خالص قرآنى برسيم ، و در همهء ابعاد - از توحيد * ( أَنِ اعْبُدُوا الله ) * گرفته تا اقتصاد * ( أَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيزانَ ) * - از محتواى سرهء وحى الهى بهره مند گرديم ، و دانشهاى خود را در همهء ابعاد ، « وحيانى » كنيم ، تا به « بينشهاى وحيانى » برسيم ، و راه « تعقّل فطرى » را كه وحى آموخته است - و برتر از همه تعقّلها و روشهاى تعقّلى است - بياموزيم . بايد بدانيم كه تا به اين تعقّل نرسيم ، قرآن كريم را ، « قرآنى » نمىفهميم ، اگر چه « فلسفى » بفهميم ، يا « عرفانى » ، يا فهمهاى ديگر . . . ب - مقدارهاى تقريبى حديث 1 - الإمام علي « ع » : ما زاد على أربعة آلاف فهو كنز ، أدّى زكاته أو لم يؤدّ . و ما دونها فهو نفقة . « 1 » امام على « ع » : آنچه زياده بر چهار هزار ( درهم ) باشد گنج است ، خواه زكات آن را پرداخته باشد يا نه ، و كمتر از آن نفقه ( خرجى ) است . 2 - الإمام الباقر « ع » : ما من شيعتنا من له مائة ألف درهم . « 2 » امام باقر « ع » : كسى كه صد هزار درهم داشته باشد از شيعيان ما نيست .

--> « 1 » « مجمع البيان » 5 / 26 . « 2 » « مشكاة الانوار » / 274 .