اين باره چند جهت نيز - بتقريب - گفته شده است . . . از جمله اينكه مردمان را به عدل فرا مىخواند و بر آن برمىانگيزد . ديگر اينكه دادن وام مهلت دار و بدون سود ، به شخص دست تنگ ، موجب رواج اخلاق عالى انسانى مىشود . و اين جهت ، از حضرت امام جعفر صادق « ع » روايت شده است » . « 1 » و در اين خصوص سه آيهء پيوستهء به يك ديگر آمده كه شايسته است آن سه آيه را با ژرفنگرى بخوانيم : * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا الرِّبَوا أَضْعافاً مُضاعَفَةً ، وَاتَّقُوا الله لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ، وَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ ، وَأَطِيعُوا الله وَالرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ) * ، اين آيات آسمانى چيزهايى را به ما مىآموزد : ( 1 ) - اينكه مؤمن ربا نمىخورد . ( 2 ) - اينكه ترس از خدا كه موجب رستگارى مىشود ، با رباخوارى مناسبتى ندارد . ( 3 ) - اينكه رباخوارى از جهت عذاب همسان با كفر است ، چون كه رباخوار به آتشى وعده داده شده است كه براى كافران فراهم آمده است . ( 4 ) - اينكه اطاعت خدا و رسول خدا ، در ترك رباخوارى و نزديك نشدن به آن است . ( 5 ) - اينكه رحمت خدا به كسانى نزديك است كه با ترك رباگيرى و رباخوارى ، خدا و رسول خدا را اطاعت مىكنند . « 2 » مطلب ششم : از سببهاى تقسيم شدن جامعه به دو قطب ، كه به نابودى

--> « 1 » « مجمع البيان » 2 / 502 . « 2 » چند آيهء ديگر - پس از سه آيهء مذكور - از سورهء آل عمران ( يعنى آيهء 133 به بعد ) نيز ، با بيان اوجگرا و معجز آميز قرآنى ، آنچه را گفتيم تأييد و تأكيد مىكند ، با تأمّل ملاحظه شود ( مثلا : رباخوارى را ترك كنيد ، و به سوى مغفرت خدا و بهشت الهى بشتابيد ! انفاقكنندگان در دو حال توانايى و تنگدستى را خداوند دوست مىدارد كسانى كه كردار زشت كردند ، از خداوند پوزش بخواهند و استغفار كنند ، تا به آمرزش الهى و پاداش جاودانى برسند ) .