بخش دوم برداشت‌هايى از شخصيت حضرت امام عسكرى عليه السّلام اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السّلام گذشته از روايات بسيارى كه از حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله در ترغيب امت به تمسّك به آنان و گرفتن دين و دانش از آن بزرگواران وارد شده است ؛ به دليل آراستگى به درجات بالايى از دانايى ، فضيلت ، تقوى و عبادت ، جايگاه بلندى را در دل و جان امت اسلام اشغال نموده‌اند . چنان‌كه به خوبى نيز مىدانيم ، قرآن كريم دوستى اهل بيت و ولايت آن‌ها را به عنوان اجر و پاداش رسالت حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله دانسته و فرموده است : قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى ؛ بگو : « به ازاى آن [ رسالت ] پاداشى از شما خواستار نيستم ، مگر دوستى درباره خويشاوندان » . اما حاكمان و خلفايى كه با زور و شمشير بر گردهء امت اسلام سوار شده بودند با وسايل و راه‌هاى مختلف سعى در خاموش كردن نور هدايت ائمّهء اطهار عليهم السّلام و دور كردن امت از آنان داشته و سرانجام ، اقدامات خود را با كشتن آن بزرگواران با شمشير يا سم تكميل مىنمودند . اما با همهء دشمنىهايى كه اين حاكمان منحرف از خط پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله با اهل بيت عصمت و طهارت انجام دادند ، اين رفتار خصمانه باعث نمىشد تا ائمّهء اطهار عليهم السّلام از ارشاد اين حاكمان ، خيرخواهى و حل بسيارى از معضلات كه دولت اسلامى بعد از وفات حضرت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله تا زمان حضرت امام