استفاده مىكرده و در اين راه حتّى از حذف فيزيكى و به شهادت رساندن آن بزرگواران نيز ابايى نداشتند . چنان‌كه مىبينيم هارون الرشيد امام كاظم عليه السّلام ، مأمون ، امام رضا عليه السّلام و معتصم امام جواد عليه السّلام را به شهادت رساندند . ويژگى بزرگ عصر امام هادى عليه السّلام نزديكى زمان آن حضرت به زمان غيبت امام زمان عليه السّلام بود مسأله‌اى كه همهء مسلمانان انتظار آن را مىكشيدند . بنابراين ضرورى مىنمود تا آن حضرت گروه ياران صالح و شيعيان خود را براى استقبال از اين عصر جديد كه تا آن زمان سابقه نداشته است ، آماده نمايند . چرا كه شيعيان دو قرن بود كه هرگز زندگى را بدون ارتباط مستقيم با امامان معصوم تجربه نكرده بودند . از اينجا است كه مىبينيم نقش امام هادى عليه السّلام در اين عرصه ، عليرغم همهء تصريحاتى كه در ميان همهء مسلمانان به صورت عامّ و به خصوص در ميان شيعه رايج و متداول بوده و مسألهء غيبت دوازدهمين پيشوا را از ائمّهء اهل‌بيت عليهم السّلام يعنى همان مهدى منتظرى كه خداوند متعال همهء امّت‌ها را به آمدنش وعده داده است مطرح مىنمود ، بسيار مهمّ ، بنيادين و مشكل بوده است . و باز مىبينيم : به رغم انزوايى كه حكومت عبّاسى به اجبار بر اين امام بزرگوار روا داشته و حضرتش را در پايتخت خود يعنى شهر سامرا تحت مراقبت شديد نگهدارى مىنمود ، با اين وصف ، امام هادى عليه السّلام با كمال دقّت و احتياط نقش خود را ايفا نموده ، در جهت توجيه و هدايت جامعه به فعاليت مىپرداخته است . آن حضرت براى تحقق اين مهم از سيستم كارآمد « وكيلان ائمّه » كه حضرت امام صادق عليه السّلام آن را پايه‌ريزى كرده و پدر بزرگوار امام هادى ، يعنى حضرت امام جواد عليه السّلام آن را استحكام بخشيده بود يارى مىجست . آن حضرت با استفاده از اين سيستم مستحكم توانست مهمترين نيازهاى شيعيان خود را در آن شرايط سخت به آنان برساند . اين‌گونه بود كه