بخش نخست امام كاظم عليه السّلام در يك نگاه امام موسى بن جعفر عليه السّلام معروف به « كاظم الغيظ » ( فروبرنده خشم ) هفتمين پيشواى مسلمانان پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ، يكى از پرچم‌ها و نشانه‌هاى هدايت الهى در جهان اسلام و خورشيدى فروزنده از خورشيدهاى معرفت در ميان بشريت است كه هماره در اين خاكدان پرتوفشانى مىكند . او از خاندان پاكى است كه پيامبر عظيم اسلام آنان را همسنگ قرآن خوانده و راهبران خردورز كشتى هدايت ، مأمن و پناهگاه الهى و اركان مستحكم جهان دانسته است . امام موسى عليه السّلام از درخت بلند و تناور رسالت ، ثمرهء بوستان پر خير و بركت علوى جايگاه و خزانهء دانش حضرت ختمى مرتبت ، درى از درهاى وحى و ايمان و معدنى از معادن علم خداوند است . حضرتش در سال 128 ق . روزگار پايانى حكومت امويان زاده شد و با روزگار فروپاشى اين خاندان كه به نام خلافت رسول الله در سرزمين اسلام به تباهى پرداختند و نيز آغاز پيدايش حكومت عباسيان كه با شعار « الرضا من آل محمد صلّى اللّه عليه و آله ؛ حاكم مورد رضايت از آل محمد » بر مركز حكومت و رهبرى جهان اسلام سلطه يافتند ، معاصر بود . دو دهه از عمر مبارك خود را در سايهء پدرش حضرت جعفر بن محمد الصادق عليه السّلام زيست و از سايه‌سار دانش پدر گرامى و مدرسه و مكتبى ربانى كه با پرتو فراگير خود ، جهان اسلام ، بلكه تمام بشريت را