بخش دوّم برداشت‌هايى از شخصيت حضرت امام باقر عليه السّلام 1 . ابرش كلبى به امام باقر عليه السّلام عرضه داشت : تو به حقّ ، فرزند رسول خدا هستى . سپس به سمت هشام بن عبد الملك رفت و به او گفت : اى بنى اميّه دست از سر ما برداريد كه اين مرد داناترين مردم روى زمين به آنچه در زمين و آسمان است مىباشد ، چرا كه فرزند رسول خدا است « 1 » . 2 . ابو اسحاق گويد : من هيچگاه مانند او را نديدم « 2 » . 3 . عبد اللّه بن عطاء مكّى گويد : من نديدم كه دانشمندان هيچگاه در نزد كسى به اندازه‌اى كه در برابر ابو جعفر محمّد بن علىّ بن الحسين عليهم السّلام خضوع و كرنش مىكنند ، خضوع و كرنش كرده باشند . من حكم بن عتيبه را - با همهء بزرگوارى كه در ميان قوم خود داشت - ديدم كه در پيش روى امام محمّد باقر عليه السّلام آن‌چنان نشسته بود كه گويا پسربچّه‌اى در برابر معلّم خود نشسته است « 3 » . 4 . حكم بن عتيبه در تفسير آيهء شريف قرآن كه مىفرمايد : إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ ؛ به يقين ، در اين ، براى هوشياران عبرت‌ها است ، مىگويد : به خدا

--> ( 1 ) . المناقب 2 / 286 . ( 2 ) . ائمّتنا 1 / 396 ، به نقل از اعيان الشّيعه 4 ق 2 / 20 . ( 3 ) . بحار الانوار 11 / 82 .