[ مقدمه ] بسم الله الرحمن الرحيم سپاس خدايى را كه راه هدايت را به آفريده‌هايش رهنمون گشت و بر راهنمايان برگزيده‌اش به ويژه خاتم پيامبران حضرت محمد بن عبد الله صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و خاندان و الا تبارش درود بيكران باد . خدا ، انسان را آفريد و به او خرد و انديشه بخشيد ؛ با خرد ، حقيقت را در مىيابد و آن را از باطل بازمىشناسد و با اراده ، مصالح خويش را برمىگزيند و اهدافش را تحقق مىبخشد . وى ، خرد را حجّت بر بندگان خود قرار داد و از سرچشمهء فيض و هدايتش بر آنان فروباريد . به انسان ، نادانسته‌ها را آموخت و او را به راه كمال درخور وى و هدف از آفرينش او ، آشنا ساخت . قرآن ، اركان ، لوازم و راه‌هاى هدايت الهى را روشن ساخت ، از سويى به بيان علل آن‌ها پرداخته و از سوى ديگر ، از نتايج و ثمرات آن‌ها پرده برداشته است ، آن‌جا كه فرمود : قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى ؛ « 1 » بگو : هدايت واقعى همان هدايت خداست . وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ؛ « 2 » و خداوند ، هركس را بخواهد به راه راست هدايت مىكند . وَ اللَّهُ يَقُولُ الْحَقَّ وَ هُوَ يَهْدِي السَّبِيلَ ؛ « 3 » و خداوند ، سخن حق مىگويد و به راه صحيح هدايت مىكند .

--> ( 1 ) . انعام / 71 . ( 2 ) . بقره / 213 . ( 3 ) . احزاب / 4 .