گواه صادقى بر اين است كه از نسل پيامبر خدا و مقام قرب و نزديكى او به خداوند از اوصافش پيدا است . پينه‌هاى پيشانيش نشانگر نماز و شب‌زنده دارىهاى بسيار و روگردانى او از دنيا و بىاعتنايىاش به آن دليل زهد فراوان او است ، اخلاق پرهيزگارانه برايش مهيا شده ولى او به مقامى ما فوق آن رسيده و انوار تأييد ربانى بر او تابيده و او در پرتو آن راه هدايت را در پيش گرفته است . انس و الفت وى با اذكار و اوراد و عبادات بوده و وفاداريش در اداى وظيفه بندگى زينت وى گرديده است ، بسا كه از درازى شب مركبى راهوار براى طى سفر آخرت فراهم ساخته و از تشنگى روزهاى بسيار داغ راهنمايى براى اين سفر طولانى تهيه ديده بود ، كرامات و خوارق عاداتى را كه از او سر زده چشمان بينا ديده و در روايات متواتر ثبت كرده‌اند كه همه اين مسائل شاهد بر اين معنى هستند كه او از پادشاهان جهان آخرت است » « 1 » . 13 . امام شافعى گويد : « على بن الحسين فقيه‌ترين اهل مدينه است » « 2 » . 14 . جاحظ گويد : « آنچنان كه من ديده‌ام خوارج ، شيعه ، معتزله ، عامه و خاصه همه درباره امام على بن الحسين يك نظر دارند و احدى را نيافتم كه در برترى او بر ديگران ترديدى به خود راه داده يا در مقدم بودن او بر ديگران شك داشته باشد . . . » « 3 » . 15 . سبط ابن جوزى در تذكرة الخواص مىنويسد : او پدر امامان است كنيه‌اش ابو الحسن ، لقبش زين العابدين و پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله او را « سيد العابدين » يعنى سرور عبادت‌كنندگان ناميده است . . . ديگر لقب‌هاى او سجاد ، زكى ، امين و ذى الثفنات ، است ثفنات به آن قسمت‌هايى از بدن شتر گفته مىشود كه

--> ( 1 ) . مطالب السئول 2 / 41 . ( 2 ) . رسائل جاحظ / 106 . ( 3 ) . عمدة الطالب 193 - 194 .