تأثير اين همه رنج و ناراحتى پدر ، با مادر خود خديجه دمساز و سهيم بود . زهراى مرضيّه با مشاهدهء اذيّت و آزارى كه پدر ارجمندش مىديد از فرط ناراحتى به خود مىپيچيد و رنج جور و ستمى را كه مسلمانان صدر اسلام متحمّل مىشدند ، فرومىخورد . صدّيقهء كبرى از كودكى شاهد رنج و گرفتارىهاى تبليغ رسالت الهى بود و قبل از بلوغ در دو سالگى همراه با پدر و مادر و ساير بنى هاشم در شعب ابو طالب ، در محاصره قرار گرفت . به مجرّد اين‌كه پس از سه سال قحطى و گرسنگى ، محاصره برداشته شد فاطمهء زهرا عليها السّلام در شش سالگى با فقدان مادر مهربان خود حضرت خديجه و ابو طالب عموى پدر بزرگوارش روبرو گرديد ، زهرا در تحمّل سختىها و در رويارويى با مشكلات و دشوارىهاى پدر ، همدم و تسلّى دل پدر بزرگوار خود و مونس تنهايى او ، و در آزار و اذيّتى كه از سركشان و اراذل و اوباش مىديد ، يار و ياورش به‌شمار مىرفت . در هشت سالگى به همراه پسر عموى خويش و فواطم ديگر از مكه به مدينه هجرت نمود و تا زمان ازدواج با امام على بن ابى طالب عليه السّلام ، در كنار پدر باقى ماند . و بدين‌سان ، پس از خانهء رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم با فضيلت‌ترين خانه در تاريخ اسلام ، شكل گرفت ، چراكه زهراى اطهر خاستگاه پيراستهء سلاله پاك نبوى و كوثر عطا شده به رسول اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم تلقّى مىشد . فاطمهء زهرا عليها السّلام برجسته‌ترين الگوى زن و برترين نمونهء مادر را در دشوارترين لحظات تاريخ اسلام ارائه داد ؛ تاريخى كه بنا داشت راه جاودانگى و برجستگى را بر مدار محيطى جاهلى و آداب و رسومى قبيله‌اى طرّاحى و بر انسانيّت زن خط بطلان كشيده و دختر را مايهء ننگ و عار تلقّى كند . در اين‌جا