آن‌كه پيروزمندانه از محاصره بيرون آمدند در سال دهم بعثت با وفات ابو طالب و خديجه - سلام اللّه عليهما - در بوتهء آزمون سختى قرار گرفتند . اندوه اين دو رويداد تأثيرى شگرف بر وجود مقدس پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم داشت ، زيرا وى طى يك سال دو پشتيبان قدرتمند خويش را از دست داد . در اين‌جا برخى از تاريخ‌نگاران ، وقوع رخداد سير به آسمان‌ها و معراج را در اوج اندوه و فشار روحى پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم و ترجيحا در اين زمان دانسته‌اند ، زيرا رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم در آن زمان شاهد مانع‌تراشى قريش بود كه با تمام توان در برابر رسالت آن حضرت ايستادگى مىكردند . ازاين‌رو ، خداى متعال آفاق آينده را با نماياندن نشانه‌هاى بزرگى از قدرتش ، به روى آن حضرت گشود . رويداد « معراج » براى شخص پيامبر اكرم و مؤمنان همگى ، بركات بزرگى در بر داشت . رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم براى دست‌يابى به پايگاهى جديد ، به طائف هجرت نمود ولى در اين سرزمين كه مجاور مكّه و تحت تأثير فضاى آن قرار داشت ، به فتح و گشايش نوينى دست نيافت . با انتخاب همسايگى مطعم بن عدى ، به سمت مكه بازگشت و براى گسترش رسالت خود در موسم حج به فعاليت جديدى دست زد و با قبايلى كه براى اداى مناسك حج و بازرگانى در بازار عكاظ ، آهنگ بيت اللّه الحرام مىكردند ، تماس برقرار مىكرد . پس از ديدارى كه با مردم مدينه داشت ، خداوند درهاى پيروزى را به رويش گشود و دعوت وى به پرستش خداى يگانه ادامه يافت و اسلام در مدينه منتشر شد . و پس از آن خداوند او را از نيرنگ قريش ، كه براى از سر راه برداشتن وى همدست شده بودند ، آگاه ساخت . حضرت تصميم گرفت خود ، به مدينه هجرت نمايد . ازاين‌رو ، به على عليه السّلام فرمان داد تا در بسترش بخوابد و خود بااحتياط