الشيخ نجم الدين الطبسي
83
فرقه اى براى تفرقه ( فارسى )
دساكر و بصره نيز يورش برد و اموال آنجا را به يغما برد . اهالى اين مناطق از ترس هجوم وهابىها به نواحى و اطراف شهر گريختند . بعد از آن اميرسعود به قصر مزريب حمله برد ، ولى مقاومت مردم مانع از پيشروى آنان شد ؛ سپس شبانه به بصره تاخت و از آنجا ، در حالى كه غنايم زيادى به چنگ آورده بود ، به شهر خود بازگشت » . ه - : محاصرهء نجف و كربلا سيدجواد عاملى مىگويد : در سال 1225 ، اعرابى از قبيلهء عنيزه كه معتقد به وهابيت بودند و شعارهاى آنها را تكرار مىكردند ، به نجف اشرف و مشهد امام حسين ( ع ) حمله كردند و در بين راه ، به راهزنى پرداختند و زائران امام حسين ( ع ) را ، كه از زيارت قبر آن حضرت در ماه شعبان برمىگشتند ، غارت نمودند ؛ جمعى از اين زوار را به قتل رساندند كه بيشتر كشته شدگان ، عجمها ( ايرانيان ) بودند كه تعدادشان 150 نفر بود و البته كمتر از اين هم گفتهاند و بقيه اين افراد ، عرب بودند . اكثر زائران در حلّه ماندند و توان بازگشت به نجف را نداشتند و بعضى ديگر به حسكه رفتند و الآن كه من اين مطالب را مىنويسم در محاصره هستيم و مهاجمان دست از محاصره برنداشتهاند و نيروهاى آنان از كوفه تا دو فرسخى يا بيشتر با مشهد امام حسين ( ع ) فاصله دارند . » « 1 »
--> ( 1 ) . مفتاح الكرامة ، ج 7 ، ص 653