ابن سعود 30 تن از علماى خود را به عنوان انجام مناسك حجّ ، به مكه فرستاد و هدفش دعوت مردم به وهابيت بود . مردم مكه از دعوت ابن عبدالوهاب در نجد اطلاع داشتند ، ولى اهدافشان را نمىدانستند كه چه در سر مىپرورانند . وقتى اين گروه به مكه رسيدند ، امير مكه آنان را دعوت به مناظره كرد و با انجام مناظره ، پرده از عقايد انحرافى خود برداشتند . امير دستور دستگيرى آنها را داد كه بعضى از اين 30 تن دستگير و محبوس شدند و بقيه گريختند . شكست در نجران حاكم رياض ، كه دهام بن دواس نام داشت ، از سرسخت‌ترين دشمنان وهابيت بود ، بهطورىكه حدود 27 سال ، ميان رياض و درعيه ، جنگهاى خونين رخ داد و در اين ميان ، دو برادر محمدبن سعود با نامهاى « فيصل » و « سعود » كشته شدند . در سال 1178 ميان جوانان قبيلهء بنويام - كه از اهالى نجران بودند - و دو قبيلهء عجمان و بنى خالد ، پيمانى منعقد گرديد ؛ آنان هم‌قسم شدند تا فتنهء وهابيت را از بين ببرند ؛ از اين رو ، با هم قرار گذاشتند جوانان بنويام به رهبرى سيدحسن بن هبهء الله از طرف نجران به درعيه حمله كنند و قبيلهء بنيخالد و عجمان به رهبرى شخصى كه خالدى نام داشت ، از طرف احساء به درعيه يورش