امّا اين افراد بعضى از مخلوقات را بين خود و خداوند قرار داده ، مىگويند : هدف ما از اين عمل ، تقرّب به خداوند است و مىخواهيم اينها را شفيع خود نزد خدا قرار دهيم » . ابن عبدالوهاب ، اشكال خود را متمركز در « واسطه » كرده و واسطه قرار دادن نزد خداوند را شرك مىداند . در حالى كه ؛ اوّلًا : مشركان مخلوقات را پرستش مىكردند . ثانياً : آنها را واسطه در نظر مىگرفتند . لذا آنچهكه ممنوع است ، عبادت غير خدا است ، نه صرف واسطه قرار دادن و محمد بن عبدالوهاب در تشخيص ملاك شرك ، به خطا رفته است ؛ چرا كه مسلمانان تنها خدا را ميپرستند و واسطه را براى تقرّب و شفاعت قرار مىدهند . شعار تكفير از ديگر شعارهاى وهابيان ، تكفير مسلمان است . شاهد اين مطلب گفتارى از آلوسى ، صاحب كتاب تاريخ نجد است . آلوسى از چهره‌هاى مورد تأييد وهابيت ، در مورد سعودبن عبدالعزيز مطالبى آورده ، در ادامه مىنويسد : « سعود با لشكريان خود توانست بزرگان و رؤساى عرب را وادار به تسليم كند . او مردم را از انجام فريضهء حج بازمىداشت و بر سلطان وقت ميشوريد و در تكفير