احمد امين مصرى مىگويد : « وى سفرى به مدينه كرد ، سپس به مدت چهار سال در بصره ، پنج سال در بغداد ، يك سال در كردستان و دو سال در همدان اقامت گزيد . اندك زمانى نيز رحل اقامت در اصفهان و قم افكند . پس از آن پرده از روى عقايد انحرافى خود برداشت و مردم را به آن دعوت نمود » « 1 » . امام على ( ع ) مىفرمايند : « كسى چيزى را از ديگران مخفى نميكند مگر اينكه آن امر پنهان در اثر اشتباهى ، بر زبان آن شخص ظاهر مىشود و چهره‌اش آن را نمايان مىكند » . لذا علما دريافته بودند كه ابن عبدالوهاب خود به گمراهى رفته و اگر به تبليغ بپردازد ، گروهى را به گمراهى مىكشاند . نخستين كسانى كه به گمراهى او پى برده و مردم را از وى بر حذر داشتند و به شدت با عقايدش به مخالفت برخاستند ، پدرش عبدالوهاب و برادرش شيخ سليمان‌بن عبدالوهاب بودند و حتى برادرش شيخ سليمان كتابى در ردّ بدعت‌هاى محمدبن عبدالوهاب نوشت . در سال 1139 ق . پدرش عبد الوهّاب ، از عيينه به حريمله كوچ كرد و باقىماندهء عمر خود را در همان شهر سپرى كرد تا اينكه در سال 1143 ق . از دنيا رفت .

--> ( 1 ) . زعماء الاصلاح فى العصر الحديث ، ص 10