مىخواهى دقايق كفريات فلاسفه را بيرون آورى و به عقايد خود ضميمه كنى ؟ ما با همين عقول خود به ردّ آن كفريات مىپردازيم . اى مرد ، افكار آلوده و مسموم فلاسفه و نيز كتاب‌هاى آنها به تو رسيده است - كه چنان سخنان را بر زبان مىرانى - بدان كه غوطه‌ور شدن در افكار مسموم ، باعث مىگردد تا جسم به آن خو گرفته ، در نهان آن جا بگيرد . دريغا از يك مجلسِ قرآن كه تلاوتش به همراه تدبّر و خشيتش به همراه ياد خدا وند - عزوجل - و سكوتش به همراه تفكر باشد ! افسوس از يك مجلسى كه در آن يادى از ابرار شود ؛ چرا كه ياد انسان‌هاى صالح در مجالس ، باعث مىشود كه رحمت خداوند بر اهل آن مجلس نازل گردد . اما در مجالسى كه تشكيل مىگردد ، اگر نام صالحان برده شود ، از آنها با لعن و نفرت ياد مىشود . امّا تو شمشير حجاج بن‌يوسف و زبان ابن‌حزم را دو برادر مىدانى كه با آن دو ، دوستى مىورزى . اى شكست خورده ، هر كس از تو پيروى كند ، خود را در معرض كفر و فروپاشى دينش قرار داده است ؛ بويژه اگر اين افراد كه از تو تبعيت مىكنند انسان‌هايى با علم اندك باشند كه دين را براى ارضاى شهوت خود پذيرفته‌اند . گر چه اين اشخاص با سخنان تو ، متأثر مىشوند و با دست و زبان خود از تو دفاع مىكنند ، اماهمين اشخاص در باطن از دشمنان تو هستند . آيا مگر نه اين است كه اكثر پيروان تو ، انسان‌هايى