در هر نزاعى كه مربوط به اماكن مذهبى اسلام است مداخله نماييم . ناجىالأصيل نمايندهء ملك حسين در لندن نامه‌اى به وزارت خارجهء بريتانيا نوشت و در آن نامه بيان نمود كه طبق معاهده ، لازم است بريتانيا از وضعيت هرج و مرجى كه وهابيون در اماكن مقدس بهبار آورده‌اند ، دخالت كنند و آنها را از مناطقى چون طائف اخراج كنند . جوابىكه به اين نماينده داده شد اين بود كه بريتانيا نمىخواهد خود را در زد وخوردهايىكه بين اميران مستقلّ عرب در املاك مقدّس اسلامى رخ مىدهد ، وارد نمايد . ط : خلع خاندان هاشمى بريتانيا اهرم‌هاى زيادى براى فشار بر ملك حسين و خاندان هاشمى به كار گرفت تا با وهابيت كنار بيايد ؛ از جمله اهرم‌هاى فشار ، قطع كمك‌هاى مالى بود ؛ بهطورىكه خاندان وى از پرداخت ماهيانه شرطه‌ها ( پليس ) و لشكريان عاجز ماندند « 1 » و وضعيت طورى شدكه ملك حسين نتوانست تحمّل نمايد ؛ از اين‌رو بزرگان حجاز از جمله اشراف مكه و علماى دين و نيز بزرگان تجار را در جدّه جمع كرد . آنها قرار بر اين گذاشتند كه براى خوشايند ابن عبدالعزيز ، ملك حسين از حكومت خلعگردد و بالأخره راضى شد به نفع فرزندش در سال 1343 ق . از سلطنت كناره‌گيرى كند و حكومت را به فرزندش بسپارد .

--> ( 1 ) . آل سعود ماضيهم و مستقبلهم ، ص 135