بودند و هر يك داراى فرزندانى بزرگوار ، چون خود ، بودند . از جملهء آنان ، فضل بن محمد است كه مردى سخن‌دان و شاعر بود كه بازماندگان او در قم و طبرستان پراكنده هستند . او اشعار زيادى در مدح دلاورى جد خود حضرت عباس عليه السلام در كربلا سروده است . « 1 » ه ) حمزة بن الحسن او بسيار به امام على عليه السلام شبيه بود و در روزگار مأمون عباسى مىزيست . « 2 » از آنجا كه عباسيان ، خود را از نوادگان ابن عباس مىدانستند ، اين موضوع را در بسيارى مواقع ، دستاويزى براى توجيه اعمال خود قرار مىدادند . مأمون بدين منظور نامه‌اى با دستخط خود براى حمزه نوشت و در ضمن آن ، بيان كرد : « به حمزة بن الحسن هزار درهم به جهت شباهت وافرش به امير مؤمنان على عليه السلام بخشيده شود » . او با زينب از نوادگان عبداللَّه جعفر ازدواج كرد . مردم او را زينبى مىخواندند ؛ زيرا او با زينب عليه السلام ، دختر امير مؤمنان عليه السلام نسبت داشت . از نوادگان حمزة بن الحسن ، مىتوان شاعرى بلندآوازه را به نام محمد بن على نام برد كه در بصره مىزيست و احاديثى را هم از امام هشتم عليه السلام و برخى

--> ( 1 ) . همان ؛ سر السلسلة ، ص 90 ( 2 ) . الأصيلى ، ص 328 ؛ الفصول الفخرية ، ص 202