او به اندازه‌اى شيوا شعر مىسرود كه او را برترين شاعر از فرزندان امام على عليه السلام مىدانستند . « 1 » او ده فرزند داشت كه از جمله آنان ، عبداللَّه بن العباس است . مأمون پس از درگذشت او ، گفت : « بعد از تو اى فرزند عباس ، همه مردم مساوى شدند ( تو با ديگران تفاوت داشتى ) » . مأمون جنازه او را پياده تشييع نمود و شيخ بن شيخ خواندش . « 2 » ب ) عبيداللَّه بن الحسن درباره‌اش گفته‌اند : مردى به سان او ، پرهيبت و شكوه ، ديده نشده بود . وى امارت حرمين شريفين مكه و مدينه را بر عهده داشت و امر قضاوت در اين دو شهر نيز بر عهده او بود . « 3 » مأمون ، او را در سال 204 ه . ق به سرپرستى امور حجاج بيت‌اللَّه الحرام منصوب كرد و در دوران مأمون نيز از دنيا رفت . به بازماندگان و نوادگان او كه در سرزمين دمياط بودند ، بنىهارون و به دسته‌اى از آنان كه در فساى امروزى بودند ، بنىهدهد مىگفتند . گروهى از احفاد و دودمان او نيز در يمن سكنا گزيدند . عبيداللَّه بن الحسن ، داراى يازده فرزند شد . از جملهء آنان ، قاسم بن عبيداللَّه بود كه پست جد خويش ، امارت و قضاوت در

--> ( 1 ) . تاريخ بغداد ، ج 12 ، ص 126 ؛ اعيان الشيعة ، ج 7 ، ص 413 ( 2 ) . جمهرة أنساب العرب ، ج 1 ، ص 67 ؛ المجدى ، ص 235 ؛ العباس عليه السلام ، ص 198 ؛ الفصول الفخرية ، ص 202 ( 3 ) . العباس عليه السلام ، ص 200 ؛ الفصول الفخرية ، ص 203