ه ) حامى الظَعِينة در لغت عرب ، ظعينة از ريشه ظَعَنَ ( كوچ كرد ) گرفته شده و به معناى زن هودج‌نشين « 1 » است . اين لقب نيز پس از واقعه عاشورا به حضرت داده شد و به معناى پشتيبان زنان هودج‌نشين است ؛ چرا كه دلگرمى زنان اهل حرم ، به بازوى تواناى عباس عليه السلام بود . علاوه بر لقب‌هاى ياد شده ، القاب ذيل براى آن حضرت آمده است : شهيد « 2 » ، عبد الصالح ، مستجار ( پشت و پناه ) ، فادى ( فداكار ) ، ضَيغَم ( شير ) ، مُؤثر ( ايثارگر ) ، ظَهر الولاية ( پشتيبان ولايت ) ، طيار « 3 » ، اكبر « 4 » ، مواسى ( ايثار كننده ) ، واقى ( پاسدار ) ، ساعى « 5 » ( تلاشگر ) ، صدّيق ( راست‌گفتار و درست‌كردار ) ، بَطَل ( گُرد ) ، اطلس ( چابك و شجاع : در لغت به معناى رنگارنگ يا دو رنگ بوده « 6 » و كنايه از فرد زيرك و چابك است ) ، حامل اللّواء ( پرچمدار ) « 7 » ، صابر ، مجاهد ، حامى ، ناصر . « 8 »

--> ( 1 ) . آذرتاش آذرنوش ، فرهنگ معاصر ، ص 213 ( 2 ) . سيد بن طاووس ، مصباح الزائر ، صص 245 - 249 ؛ بحار الأنوار ، ج 98 ، صص 222 - 227 ( 3 ) . بطل العلقمى ، ج 2 ، ص 108 ( 4 ) . بطل العلقمى ، ج 2 ، ص 72 ؛ مناقب آل ابى طالب ، ج 3 ، ص 305 ( 5 ) . سه لقب اخير در زيارت ناحيه مقدسه آمده است ( 6 ) . لسان العرب ، ج 6 ، ص 135 ( 7 ) . مناقب آل ابى طالب ، ج 4 ، ص 108 ؛ بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 40 ؛ بطل‌العلقمى ، ج 2 ، ص 12 ( 8 ) . سيد بن طاووس ، إقبال الاعمال ، ص 334 ؛ بحار الأنوار ، ج 98 ، ص 364 ؛ مصباح الزائر ، ص 351