آورده تا راههاى صعب العبور را براحتى بپيمايد . 3 - وجه تسميه علم : هدف از وجه تسميه ، آگهاندن اجمالى مخاطب از علم موردنظر است . 4 - ذكر نام مؤلّف و مؤسّس علم : فايده اين امر تسكين مخاطبين است . 5 - علوم عقليه و نقليه داريم و هركدام شعبى دارند ، بايد جايگاه علم مورد نظر را روشن ساخت . 6 - رتبهء علم : يعنى اينكه از حيث ترتيب اهميّت و ترتيب خواندن اين علم و اينكه چه علومى قبل از آن و چه علومى پس از آن خوانده شود . 7 - تقسيم‌بندى مطالب كتاب به چند باب و هر بابى به چند فصل ، و خلاصه چينش مخصوصى دادن تا متعلّم در هر بابى مطالب مربوطه به همان باب را بخواند و بجويد . 8 - شيوه‌هاى گوناگون تعليم مطالب از قبيل روش تقسيم يا تركيب ، تحليل يا تجزيه ، تحديد و تعريف و روش برهان كه تفصيل اين مطالب در كتب منطقيه و از جمله در خاتمهء حاشيهء ملّا عبد اللّه يزدى ( ره ) آمده . اين بود شيوهء منطقين متقدّم ، و امّا اصوليين نيز فى الجمله از مناطقه متابعت كرده و امورى را در آغاز كتب خويش بيان مىكنند و هركدام طبق سليقهء خود و طرز تقسيم‌بندى مطالب امورى را ذكر مىكنند كه جناب مصنف مجموعا هفت امر را در تمهيد بعنوان آماده‌سازى مخاطب آورده‌اند كه عبارتند از : 1 - تعريف اصول فقه مطلب اوّل از مطالب هفتگانه ، راجع به تعريف اصول فقه است : معناى لغوى آن : عنوان اصول الفقه از دو كلمه تركيب يافته : 1 - اصول