چه مخالف قرآن باشد و چه قرآن و سنت در آن رابطه ساكت باشند باز هم كافى نيست بايد موافقت احراز شود ولى اين مطلب هست كه باز هم الاشكال مشترك الورود زيرا كه خود شما خبر واحد مع القرينة القطعيه را مطلقا حجت مىدانيد حتى اگر شاهدى از كتاب و سنت برآن نباشد در حالى كه طائفه ثانيه اين را نيز محكوم مىكند پس هم ما كه مجوز عمل به خبر واحد مجرد هستيم و هم شما كه مانع از عمل هستيد بايد براى اين دسته از روايات محمل و توجيه ديگرى بيابيم و به نظر مىرسد كه بهترين توجيه اينست كه در ميان روايات اهلبيت ( ع ) احاديث جعلى هم وجود داشته تا آنجا كه عبد الكريم بن ابى العوجا پاى چوبه دار گفت چهار هزار حديث جعل و در لابلاى روايات شما جاسازى كرده‌ام فى المثل نوع روايات مربوط به غلوّ در حق پيامبر و ائمه يا روايات مربوط به جسميت خداوند و امثال آن جعلى است و البته براى اهلش يعنى محدثين بزرگوار و فقهاء عظام شيعه كه شم الحديث داشته و عمرى را با احاديث انس داشته‌اند تشخيص اين امور آسان است و براحتى مىتوانند از رنگ و بو و لهجه اين اخبار بفهمند كه كدام جعلى و كدام واقعى است و احاديث مذكور به اين طائفه از روايات ناظر است و ارتباطى به عام و خاص و مطلق و مقيد و مفسر و مفسر و . . . ندارد پس سيد و اتباع او دستشان از دليل كوتاه شد . ادلّه حجيت خبر واحد حضرات مشهور كه خبر واحد را فى الجمله ( هركدام با شروطى ) حجت مىدانند براى اثبات حجيت آن به وجوهى از عقل و نقل تمسك كرده‌اند كه مجموع آنها عبارتند از : 1 - كتاب 2 - سنت 3 - اجماع 4 - بناء عقلاء 5 - حكم عقل قطعى . كه