عبداللَّه بن زبير تِرمذى ، احمد بن حنبل ، حاكم و ابو نعيم « 1 » اين داستان را از ايّوب سَختيانى از ابن ابى مُلَيكه از عبداللَّه بن زبير نقل كرده‌اند . تِرمذى مىگويد : احتمال دارد كه ابن ابى مُلَيكه آن را ، هم از مِسْوَر و هم از عبداللَّه بن زبير شنيده باشد . ابن حجر مىگويد : دارُقْطنى و ديگران طريق روايت مِسْوَر را ترجيح داده‌اند و بدون شك اين طريق محكم‌تر است ؛ زيرا مِسْوَر در اين حديث ، داستانى طولانى را نقل كرده كه در باب دامادهاى پيامبر صلّى اللَّه عليه وآله بيان شده است . آرى ، امكان دارد كه ابن زبير فقط همين فراز از داستان را شنيده باشد ، يا اين‌كه آن را از مِسْوَر شنيده و به طور مرسل نقل كرده است « 2 » . اگر ابن زبير روايت را از مِسْوَر شنيده باشد ، ما دربارهء حديث او در بحث دربارهء روايت مِسوَر به تفصيل سخن خواهيم گفت . امّا اگر او خودش راوى حديث باشد ، بدين معنا كه خودش آن را از رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله شنيده باشد ، اين امر غير ممكن است ؛ چرا كه او در سال اول هجرى

--> ( 1 ) حلية الأولياء : 2 / 50 . ( 2 ) فتح البارى : 7 / 132 .