اينك دوران تعصّبات كور سپرى شده ، چشم‌ها گشوده شده ، انديشه‌ها روشن گرديده و امكانات اطّلاع رسانى فراوان شده است ، و در همهء زمينه‌ها كتاب‌هاى بسيارى نيز چاپ و منتشر مىشوند ؛ از اين رو ، نبايد در اين اقدامِ ضرورى ، سستى و كوتاهى كنيم ، و يا سنگينى بار پرداختن به اين امر مهم را به دوش ديگران بيندازيم . به عنوان نمونه ، ما نبايد به درستىِ همهء مطالبى كه در كتاب‌هاى مختلف - به خصوص در كتاب‌هاى پيشينيان - آمده است ، اذعان كنيم ، مگر آن‌كه براى نقد و بررسى آن‌ها به اندازهء لازم تلاش نماييم . محدّثان ، تمام آن‌چه را كه روايت كرده‌اند و شنيده‌اند در كتاب‌هاى خود نياورده‌اند ؛ بلكه در مصنّفات ، صحاح ، سنن ، مسانيد و معاجم خود مطالبى را كه با كوشش به ثبوت آن‌ها پى برده‌اند ، پس از تنقيح و تصحيح به رشتهء تحرير درآورده‌اند . ولى اين امر ما را از نقد و بررسى احاديث آن‌ها بىنياز نمىسازد و آگاهى از تحقيقات آنان عذر قابل قبولى براى عدم نقد و بررسى مجدد نيست ؛ مخصوصاً زمانى كه پيرو و مقلّد انديشه‌ها و نظرات آن‌ها نباشيم . . . داستان خواستگارى امير مؤمنان على عليه السلام از دختر ابوجهل ، در زمان حيات رسول خدا صلّى اللَّه عليه وآله و در حالى كه زهراى طاهره سلام اللَّه عليها همسر آن حضرت بود ، از آشكارترين شواهد و كامل‌ترين مصاديق بر