عبارة اخرى حجيت عملى است و اگرچه عمل و فعل مىباشد اما عمل و فعلى است از صميم قلب همان‌طوركه نور فوق ادراك است با اين‌كه از عمل انسان برخاسته مىگردد . در نتيجه ، حجيت عملى همان حجيت نظرى است كه به زيور عمل آراسته شده باشد و در مرتبه‌اى بالاتر از حجت نظرى ايستاده است ، زيرا حجيت و عصمت نظرى اگرچه ما را از خطاى فكرى در امن و امان نگه مىدارد اما چه‌بسا در سلوك عملى خطاكار باشيم و در حالىكه حجيت عملى تقواى نظرى و مصونيت از خطاى فكرى است علاوه بر اين در مقام عمل و تطبيق كردارى هم در امان و مصون از خطاست از اين‌جاست كه از جهت دورى از اشتباهات در مقامى بالاتر از حجيت نظرى قرار دارد . نتيجهء كلام آن‌كه رضايت و غضبى كه پيامبر اكرم به آنها اشارت دارد ناگزير بايد تابعى از ارادهء خداى تبارك و تعالى باشد . و رضايت و غضب حضرت فاطمه به دنبالهء غضب و رضاى الهى است نه اين‌كه بگوييم ما از رضايت و غضب آن حضرت غضب و رضايت خداوند را كشف مىكنيم ، زيرا رضايت و غضب الهى متبوع اصلى است و از اين‌جاست كه مىتوان استدلال كرد كه آگاه بودن آن حضرت از خواسته‌هاى خداوند و رضايت و غضب او وجود علم لدنّى نزد ايشان را تقويت مىكند ، زيرا بين چنين علمى و آگاهى بر همهء جزئيات به دقايق و اسرارش ملازمه وجود دارد و چنين علمى مخصوص اولياى الهى و حجت‌هاى مقرّب او مىباشد كه بارزترين نمونه‌هاى آن فاطمهء زهرا عليها السلام است .