حضرت فرمود : « يا فاطمة إنّ اللّه عز و جل يغضب لغضبك و يرضى لرضاك » . « 1 » اين حديث شريف از جملهء احاديثى است كه ( علاوه بر آيهء تطهير ) در مورد اثبات مقام عصمت آن حضرت استفاده مىگردد . بنابراين ، حديث شريف غضب و رضايت فاطمه عليها السلام دلالت مىكند بر رضايت و غضب خداوند ؛ به عبارت ديگر ، غضب و رضايت فاطمه فرع بر رضايت و غضب الهى است و بنابراين به دليل إنّى ( از علت به معلول پىبردن ) عصمت آن حضرت روشن مىگردد . زيرا رضايت و غضب انسان ، رضايت و غضب الهى نمىگردد مگر در صورتى كه اين شخص معصوم و برى از هرعيبى باشد و همهء زشتىها و پليدىها از او محال باشد تا رضايت و غضب او در حدّ رضايت و غضب الهى باشد و نايل شدن فاطمهء زهرا به چنين مقامى بهترين دليل بر عصمت و طهارت و به طريق اولى حجّيت آن حضرت است . همان‌طوركه اين حديث شريف دلالت بر پذيرش ولايت آن حضرت و وجوب اطاعتش بر همهء مخلوقات دارد تا رضايت و خشنودى او حاصل گردد كه اگر چنين شود رضايت الهى نيز حاصل مىگردد و غضب الهى دور مىگردد كه اين مقام رفيع فقط براى كسى به‌دست مىآيد كه به مقام حجيت و پاكى از همهء پليدىها و زشتىها رسيده باشد . استدلال ديگرى كه مىتوان در اين مقام بيان داشت اين است كه تعبير پيامبر اكرم در مورد فاطمهء زهرا عليها السلام اشاره به واقعيت و ماهيت حجّيت در

--> ( 1 ) . ذخائر العقبى ، 39 .