خاطر از دست دادن يوسف كه جامع فضائل و داراى مقام نبوت است هيچ منقصتى را براى يعقوب ثابت نكرده بلكه قرآن از او ياد كرده و از اين كارش تمجيد مىكند . 3 - امام چهارم آنقدر در عزاى پدر مظلومش مىگريست كه ممكن بود در اثر اين گريه جانش را از دست بدهد ، يعنى او در معرض وقوع در تلف نفس بود ، همانطور كه در برخى از روايات آمده كه به آن حضرت مىگفتند : « انِّي أِخِافُ عَلَيْكَ أَنْ تَكُونَ مِنَ الْهَالِكِيْنَ » . يعنى خوف آن مىرود كه در اثر شدن گريه جان خود را از دست بدهيد . آن حضرت در پاسخ مىفرمود : « « إِنَّما أَشْكُوا بَثِّي وَ حُزْنِي إِلَى اللَّهِ وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ » إِنِّي لَمْ أَذْكُرْ مَصْرَعَ بَنِي فَاطِمَةَ إِلَّا خَنَقَتْنِي لِذَلِكَ عَبْرَة » « 1 » « من از اندوه وناراحتيم را فقط به خدا شكوه مىكنم و از خدا چيزى مىدانم كه شما نمىدانيد ، من هيچ گاه به ياد شهادت اولاد فاطمه نمىافتم مگر آنكه گريه راه گلويم را مىبندد » .

--> ( 1 ) . وسائل الشيعة ، شيخ حر عاملى : 3 / 281 ؛ ابواب الدفن باب 87 ، كامل الزيارات ، ابن قولويه : 107 ، باب 35 ح 1 ، المناقب ، ابن شهر آشوب : 4 / 166 ، بحار الانوار ، علامه مجلسى : 46 / 108 .