خود را به افراد ديگر ميدهند ، ديگر احكام شرع مصداقى پيدا نخواهد كرد و به مرور زمان منقرض شده و از بين مىرود . به همين جهت آنها حكم به حرمت دوچرخه سوارى ، استفاده از تلفن ، تلويزيون و . . . كرده‌اند ، و اين گوياى نهايت بىفكرى و جهالت آنهاست . از اينجا مىتوان پى به سر خلود دين اسلام و ختميت شريعت سيد المرسلين برد ، كه هر چه دانش بشر پيشرفت كند و هر چه ابزار و وسائل جديد پيدا شود تمامى آنها مشمول همان قوانين و احكام كليه اسلام خواهد بود ، و نبودن اين فرد در زمان معصوم دليل بر شامل نشدن حكم شرعى نمىشود . وقتى شارع مقدس امر به انذار مردم و تبليغ دين نمود ، هر وسيله وابزار جديدى كه با استفاده از آن بتوان اين انذار و تبليغ را انجام داد ، مورد امر شارع قرار خواهد گرفت ، هر چند اين شيوه تبليغى در زمان اهل بيت عليهم السلام نبوده است . مانند استفاده از اينترنت ، ماهواره و ساير وسائل ارتباط جمعى ، و يا استفاده از فيلم ، انيميشن و ساير كارهاى هنرى . تمامى اينها مادامى كه حرام نباشد مصداق انذار و تبليغ دين محسوب مىشوند . شعائر نيز از سنخ همين كارهاست كه باز گو كننده معنى دين و رمز و شعار و علامت براى معانى عاليه مذهب است . نكته ديگرى كه نبايد از آن غفلت كرد اين است كه ائمه ما عليهم السّلام در زمان و شرائط تقيه مىزيسته‌اند ، وامكان انجام دادن برخى از شيوه‌هاى عزادارى براى آنها نبوده است . بنابراين نبودن يك شيوه عزادارى در زمان ائمه دليل بر حرمت آن نخواهد بود .