يعنى ابزارهاى اعلامى و اعلانى دين ، و آنچه كه به عنوان شعار و علامت و نماد براى يكى از معانى والاى دينى قرار مىگيرد ، بنابراين هر چه در اين ابزارهاى اعلامى و تبليغى بيشتر پيشرفت كنيم ثوابت دينى را بهتر و بيشتر مىتوانيم به ديگران برسانيم . 2 - توقيفيّت شعائر گفته شده : شعائر توقيفى است ، يعنى بايد خود شارع چيزى را به عنوان شعار دين قرار دهد تا آن چيز شعار دين بشود ، متشرعه حق ندارند از پيش خود چيزى را به عنوان شعار و علامت و نماد دين قرار دهند . پاسخ اين است كه : شعائر از سنخ دوال است ، يعنى چيزى كه بر چيز ديگر دلالت مىكند و از خود هيچ معنى مستقلّى ندارد ، بلكه تنها معناى حرفى و ربطى دارند كه بين مخاطب و آن معنى ارتباط ايجاد مىكنند . اگر منظور مستشكل اين است كه آن معانى و مدلولها توقيفى است و متشرعه حق ايجاد يك معنى جديد دينى و شرعى ندارند كاملا سخن متينى است ، و ما نيز آن را قبول داريم و اصرار مىكنيم كه نبايد ثابتات دين تغيير كند . اما اگر منظور او اين است كه دوال بر آن معانى نيز توقيفى است و تا شارع چيزى را دالّ بر يكى از معانى دينى قرار ندهد آن چيز دلالتى بر آن مطلب دينى نخواهد داشت ، چنين سخنى بسيار دور از تحقيق است . زيرا ؛ در مبحث دلالتها در علم اصول به طور كامل منقّح شده كه دلالتها يا عقلى است يا طبعى و يا وضعى ، و هيچ كدام از اينها متوقف بر امر شرعى نيست :