آن طبيعت كلى شوند و متعلق امر قرار گيرند ، چه آن فرد فى نفسه واجب و يا مستحب و يا مباح و يا حتى مكروه باشد . به همين جهت نماز در بعضى از مواضع با اينكه مكروه است - مانند نماز در حمام و يا مقابل انسان و محل رفت و آمد - اما صحيح بوده و امر به طبيعت صلاة آن را شامل مىشود ، چه امر وجوبى و چه امر استحبابى . كراهت موجود در آن سبب از بين بردن رجحان شرعى آن نمىشود بلكه تنها اثرى كه دارد ثواب آن را نسبت به نماز در غير اين مكان كمتر مىكند ، نه اينكه به طور كلى ثواب و رجحان را از بين ببرد . در شعائر نيز قضيه از همين قرار است ، تنها بايد مصداق شعيره حرام نباشد ، اما از حرام كه بگذريم چه واجب ، چه مستحب ، چه مباح و چه مكروه همگى مىتوانند مصداق شعائر قرار گيرند ، و بعد از آنكه شعيره شدند حكم به لزوم تعظيم و حرمت اهانت آن مصداق پيدا مىكند . از اين رو فقها فرموده‌اند : حتى اگر در مورد برخى از شعائر كه فى نفسه مكروه هستند - مانند پوشيدن لباس مشكى در عزاى اهل‌بيت عليهم السلام - دليلى بر استثناء پيدا نشود ، باز حكم به استحباب آن خواهد شد ، زيرا پس از آنكه به عنوان شعار و رمز عزاى اهل بيت قرار گرفت ، و شعار چنين مطلبى از مطالب والاى دينى شد ، تعظيم آن لازم و هتك آن حرام خواهد بود . 9 - ايجاد شعائر جديد پايه گذارى سنت حسنه است بنابر آنچه گفته شد ايجاد شعائر نوين كه سابقه نداشته است مانند ارائه گونه‌هاى جديدى براى عزادارى سالار شهيدان ، و يا شيوه‌هاى