و يا حديث پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله كه فرمود : « يَا عَلِي مَنْ عَمَّرَ قُبُورَكُمْ وَ تَعَاهَدَهَا فَكَأَنَّمَا أَعَانَ سُلِيْمَانَ بْنَ دَاوُدَ عَلى بَنَاءِ بِيْتِ المَقْدِسِ » « على جان ؛ هركه قبرهاى شما را بسازد و آنها را نگهدارى كند همانند كسى است كه به سليمان در ساخت بيت المقدس كمك كرده است » « 1 » . نظاير اين تعبيرات در روايات ما فراوان به چشم مىخورد كه ما به جهت رعايت اختصار ، و اينكه خلافى در حكم شعائر و لزوم تعظيم و تكريم و حرمت اهانت به آن نيست و همه در آن متفقند از ذكر تفصيلى آنها صرف نظر مىكنيم . 2 - اصل بقاء عناوين شرعى بر معانى لغوى هر گاه شارع عنوانى را موضوع حكم خود قرار داد آن موضوع به به معنى لغوى خود باقى خواهد ماند ، و همان معنايى كه به ذهن عرف عارف به لغت مىرسد موضوع حكم شرع خواهد بود . بله اگر شارع در موضوع تصرف كند و حدود و قيودى براى آن در نظر بگيرد بايد از همان حدود و قيود تبعيت كرد ؛ اما تا مادامى كه به چنين مطلبى تصريح نكرده همان معناى لغوى باقى خواهد ماند و همان موضوع حكم شرعى خواهد بود .

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، علامه مجلسى : 97 / 120 .