بله البته ممكن است شارع مقدس به لحاظ اينكه گاه تحمل يك ضرر دنيوى در راه رسيدن به يك كمال و فضيلت ، انسان را از تحصيل كمالات فراوان ديگرى باز مىدارد ، و ديگر نمىتواند در اين راه ادامه مسير دهد ، به خاطر وجود ضرر در يكى از تكاليفش دست از وجوب آن تكليف و يا حتى از جواز آن بردارد ، و بر مكلف لازم كند كه مراعات ضرر را نموده و متحمل ضرر نشود هر چند اين فضيلت از او فوت شود . همانند اينكه با وجود ضرر حكم وجوب روزه و وضو و غسل برداشته مىشود ، چه رفع حكم رخصت باشد يا عزيمت . ولى تمام نكته در اين است كه در چنين موردى لزوم تحمل ضرر نه به خاطر اقوى بودن ملاك آن ضرر شخصى دنيوى از ملاك حكم شرعى است ، بلكه به خاطر محروم شدن مكلف از ادامه مسير و درك ساير كمالاتى است كه در نظر شارع اهم از فوت ملاك اين حكم فرعى است . منافع دنيوى و اخروى بيشمار شعائر حسينى مانع از تحقّق ضرر در آن است اكنون مىگوييم : عزادارى بر سالار شهيدان عالم كه سبب بركات فراوان دنيوى و اخروى ، در شخص و جامعه ، در اخلاق و عقائد ، در تربيت اجتماعى و . . . دارد ، در مقابل اين همه نفع تلف عضو و يا تلف نفس ضرر محسوب نمىشود و ضرر در اينجا تخصّصاً و موضوعاً منتفى است . چگونه ضرر باشد در حالى كه علت بقاء اسلام و مانع تحريف اين آيين آسمانى - همانند ساير اديان - شده است ؟