فصل يكم « كتاب » ، يكى از ادلهء اربعه موضوع اين گفتار بحث دربارهء كتاب عزيز به عنوان يكى از ادلهء اربعه است . در مقدمه مىگوييم كه « قرآن كريم » از حيث حجيت قطعى الصدور است . « قرآن » معجزهء خالده‌اى است كه بالاتر از آن را در جهان هستى نمىتوان يافت . قطعيت صدور كتاب كريم مبتنى بر دو امر است : نخست ، صدور كتاب از جانب خداى تعالى و تواتر اين امر بين مسلمانان كه موجب قطع است ؛ دوم ، اعجاز « قرآن » در فصاحت و بلاغت و مضامين آن و نيز تحدى قرآن و عدم جواب همگان به اين تحدى ، و اخبار مغيبات كه صدق آنها آشكار گرديده است . اين امور و نظاير اين‌ها موجب قطع براى همگان به آن است كه صدور امور مذكور در قابليت بشر نيست ، و محال است كه بشر بتواند آورندهء چنين كتابى باشد . نتيجه آنكه قطعيت صدور كتاب ، كه اساس حجيت آن است ، از جمله بديهيات و واضحات است . نكتهء ديگر بررسى از حيث دلالت است . گفته مىشود گرچه كتاب از حيث صدور قطعى است ، اما از نظر دلالت ظنى الدلاله است . زيرا در كتاب عزيز با محكم و متشابه برمىخوريم : هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ