عذر بياورد كه قانون را نديده است . چون حكم عقل است كه وقتى شخص فهميد مجلس به تصويب قوانين مىپردازد و دولت آنها را ابلاغ مىكند ، بر وى لازم مىشود كه درصدد دانستن اين امر برآيد كه قوانين مزبور چه هستند . در اينجا اگر كسى مخالفت كرد ، مستوجب عقوبت است و محاكم مىتوانند وى را تعزير كنند . براى مثال ، اگر قانونى جعل شد و مقرر داشت كه تأخير در پرداخت ماليات مستقيم سبب مىشود كه علاوه بر پرداخت اصل ماليات مبلغى هم به عنوان جريمه تأديه شود ، كسى نمىتواند بگويد چنين قانونى را نديده است . در واقع ، عذر وى مسموع نيست و معذور نمىباشد ؛ زيرا بر وى لازم بوده است كه درصدد تعلم برآيد .