مقيد است . و در اينجا بين دو مطلب تنافى نيست تا حمل مطلق بر مقيد بشود ، بلكه هركدام از اين‌ها محكوم به حكم خودشان مىباشند . گفته مىشود كه اگر ظهار كردى ، بايد عتق رقبه كنى به‌طور مطلق - چه كافر و چه مؤمن باشد . و اگر متعمدا در ماه مبارك رمضان افطار كردى ، بايد عتق رقبهء مؤمنه بكنى . اين دو با هم تنافى ندارند هركدام سببى علىحده و حكم خود را دارند و موردى از براى حمل مطلق بر مقيد نيست . همچنين ، در جايى كه در يك دليل ذكر سبب مىشود و در دليل ديگر ذكر سبب نمىشود ، باز نمىتوان حمل مطلق بر مقيد كرد .