الشيخ محمد رضا المظفر ( مترجم : غرويان وشيروانى )

111

أصول الفقه ( فارسى )

باب دوم اوامر و در اين باب دو بحث است : يكى در مادهء امر و ديگرى در صيغهء امر و يك خاتمه در تقسيمات واجب . مبحث اول مادهء أمر مراد از مادهء أمر ، كلمهء « أمر » است كه از حروف ( أ ، م ، ر ) تركيب شده است و در اين زمينه سه مسئله مطرح است : 1 - معناى كلمهء أمر گفته شده كه كلمهء أمر لفظى مشترك است كه در طلب و غير طلب از موارد استعمال ديگر ، به كار مىرود مثل حادثه ، شأن و فعل ، مثل اينكه مىگوئى : ( جئت لأمر كذا : براى فلان كار آمدم ) يا ( شغلنى أمر : مسأله‌اى مرا مشغول كرد ) يا ( أتى فلان بأمر عجيب : فلانى كار عجيبى انجام داد ) و بعيد نيست كه معانى ديگر غير از طلب كه كلمهء أمر در آن‌ها به كار مىرود ، همگى به يك معناى واحد جامع برگردند و آن مفهوم شىء ( چيز ) است . در نتيجه لفظ أمر فقط بين دو معنا مشترك است : طلب و شىء و مراد از طلب : اظهار اراده و