شمس الدين حافظ

10

ديوان حافظ ( انتشارات زوار ) ( فارسى )

قزوينى - غنى ، غزل 71 / اين چه استغناست يا رب ، وين چه قادر حكمت است * كاين‌همه زخم نهان هست و مجال آه نيست « اين‌همه زخم » را به عنوان ناهمسانى ضبط كرده‌اند . 5 . خانلرى ، غزل 75 / زاهد ايمن مشو . . . * كه ره صومعه تا دير مغان . . . قزوينى - غنى ، غزل 74 / زاهد ايمن مشو . . . * كه ره از صومعه تا دير مغان . . . ناهمسانى « ره از صومعه » ضبط نشده است . 6 . خانلرى ، غزل 86 / آن عشوه داد عشق كه تقوى ز ره برفت . . . قزوينى - غنى ، غزل 86 / آن عشوه داد عشق كه مفتى ز ره برفت . . . ناهمسانى « مفتى » از قلم افتاده است . 7 . خانلرى ، غزل 99 / گرچه صد رودست . . . * زنده‌رود و باغ‌كاران ياد باد قزوينى - غنى ، غزل 103 / گرچه صد رودست . . . * زنده‌رود باغ‌كاران ياد باد اختلاف « زنده‌رود باغ » ضبط نشده . 8 . خانلرى ، غزل 104 / خسروا گوى فلك در خم چوگان تو باد * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . قزوينى - غنى ، غزل 108 / خسروا گوى فلك در خم چوگان تو باد * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . هر دو مصراع همسانند ، امّا مقابله‌كننده ناهمسانى « ل » را « خم چوگان تو شد » ضبط كرده . چون اين شعر در قزوينى - غنى هم به صورت غزل ( شمارهء 108 ) و هم به شكل قطعه ( شمارهء 8 ) آمده ، مقابله‌كننده ناهمسانى قطعهء قزوينى - غنى را براى غزل ثبت كرده است . 9 . خانلرى ، غزل 130 / قرة العين من . . . * كه خود آسان بشد و . . . قزوينى - غنى ، غزل 134 / قرة العين من . . . * كه چه آسان بشد و . . . ناهمسانى « كه چه آسان » ضبط نشده . 10 . خانلرى ، غزل 137 / گر اين نصيحت . . . * به شاهراه حقيقت سفر توانى كرد قزوينى - غنى ، غزل 143 / گر اين نصيحت . . . * به شاهراه حقيقت گذر توانى كرد « گذر توانى كرد » در اختلاف نسخه نيامده . 11 . خانلرى ، غزل 141 / رسيدن گل و نسرين . . . * بنفشه شاد و گش آمد . . . قزوينى - غنى ، غزل 145 / رسيدن گل نسرين . . . * بنفشه شاد و كش آمد . . . « كش » در اختلاف نسخه نيامده . 12 . خانلرى ، غزل 141 / صبا به خوش خبرى . . . * كه مژدهء طرب از گلشن سبا آورد قزوينى - غنى ، غزل 145 / صبا به خوش خبرى . . . * كه مژدهء طرب از گلشن سبا آورد در مصراع دوم هيچ‌گونه ناهمسانى وجود ندارد ، امّا اختلاف با قزوينى - غنى را « گلشن صبا » ضبط كرده است 13 . خانلرى ، غزل 154 / در بيت 7 ، « مى » در « حكيمى مىگفت » افتاده است .