شمس الدين حافظ

870

ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى )

342 مژدهء وصل تو كو ؟ كز سر جان برخيزم * طاير قدسم و از دام جهان برخيزم به تولاى تو ، گر بندهء خويشم خوانى : * از سر خواجگى كون و مكان برخيزم يا رب از ابر هدايت برسان بارانى * پيشتر زانكه چو گردى ز ميان برخيزم تو مپندار كه از خاك سر كوى تو ، من : * به جفاى فلك و جور زمان برخيزم ( 1 ) بر سرِ تربت من با مى و مطرب بنشين ( 2 ) * تا به بويت ز لحد رقص كنان برخيزم ( 3 ) خيز و بالا بنما اى بت شيرين حركات * كز سر جان و جهان دست فشان برخيزم گرچه پيرم تو شبى تنگ در آغوشم كش * تا سحرگه ز كنار تو جوان برخيزم روز مرگم نفسى مهلت ديدار بده * تا چو حافظ ز سر جان و جهان برخيزم ( 4 ) .