حافظ ايرج افشار ( و همچنين نظر دهخدا ) : مدام . - در حافظ قزوينى غنى و نسخى ديگر : دوام . حافظ ق . غ : مكن هنرى ( روال غزل و موضوع ابيات آن با « بكن هنرى ننگ و نام را » بيشتر تناسب و توافق دارد ) . - . . . اكنون كه پير شده‌اى به خاطر حيثيت و آبروى خود فضيلتى ( و هنرى و كارى نمايان ) - از خود - نشان بده . « ننگ و نام يا نام و ننگ يعنى شهرت و آبرو » . نقل از : شرح غزلهاى حافظ ، نوشتهء دكتر هروى ، چاپ اوّل 1367 ، ص 38 . بيت بعدى هم - يعنى در عيش نقد كوش - مضمون بيت قبلى را تأييد و تأكيد مىكند . ( نظر دكتر پرويز خانلرى نيز همين است ، ليكن احمد شاملو فراهم‌آورنده ديوان حافظ شيراز ) به قرارى كه در صفحهء 44 شمارهء 39 مجلهء دنياى سخن - اسفند 1369 - اشاره كرده است : « مكن هنرى » را صحيح مىداند ) . مقصود حافظ از « شيخ جام » همين « جام مى » است كه خود را مريد او خوانده بود ( حافظ مريد جام مى است اى صبا برو ) يعنى چون حافظ خود را « مريد جام مى » ناميد پس ناگزير « جام مى » شيخ او خواهد بود . . . استاد جلال الدين همائى . صفحهء ( 40 ) مقام حافظ چاپ تهران . ( بىهيچگونه ترديد : « شيخ جام در اين بيت . . . همان شيخ احمد ژنده پيل نامقى است » . از ص 477 مقالات حافظ ) .