حافظ ق . غ : حسنت . حافظ ق . غ : نكنى . حافظ ق . غ : بخلق و لطف . حافظ ق . غ : ببند و دام . . . نگيرند مرغ دانا را : « دام و دانه [ متن نسخهء خطى پير حسين كاتب ] ، بر « بند و دام » [ متن نسخ مختار قزوينى - غنى ، و استاد خانلرى ] مرجّح است . زيرا در واژه‌هاى « دانه » و « مرغ دانا » صنعت تجنيس ناقص رعايت شده است و علاوه بر اين « دام و دانه » براى شكار « مرغ » مناسب‌تر و كامل‌تر از « بند و دام » مىباشد كه هر دو به يك معنى است » . اديب برومند نقل از « غزليات حافظ » چاپ اول ، 1367 از انتشارات پاژنگ ، ص 43 - نيز : حافظشناسى ، مجلد 12 چاپ اول 1369 تهران ، پاژنگ ، ص 236 ( در چندين نسخه : « به حسن خلق » . - و در نسخه‌هائى ديگر : « به خلق و لطف » . ) . توضيح آنكه در بيت هفتم اين غزل ، مصراع : « جز اين قدر نتوان گفت بر جمال تو عيب » از سعدى است كه خواجه تضمين فرموده - همچنين در حافظ قزوينى آمده است : « كه وضع مهر و وفا . . . » - براى روى زيبا ، « خال » بهترست از « وضع » - مصراع دوم سعدى هم اينست : « كه مهربانى از آن طبع و خو نمىآيد » . حافظ ق . غ : در آسمان نه عجب گر بگفتهء حافظ ، سرود زهره . . .