[ غزل‌ها ] مصراع نخست از غزل‌هايى را كه در اين بحر سروده شده‌اند ، در پى بازمىخوانيم : 1 به ملازمان سلطان كه رساند اين دعا را 2 دل من به دور رويت ز چمن فراغ دارد 3 به فراغ دل زمانى نظرى به ماهرويى 4 كه بَرَد به بزم شاهان ز من گدا پيامى ؟ 14 بحر مجتثّ مثمّن مجنون ( مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن 2 بار ) نسيم صبح سعادت ! بدان نشان كه تو دانى * گذر به كوى فلان كن در آن زمان كه تو دانى [ غزل‌ها ] مطلع غزل‌هايى را كه در بحر مذكور سروده شده‌اند ، در پى مىخوانيم : 1 چو آفتاب مى از مشرق پياله برآيد * ز باغ عارض ساقى هزار لاله برآيد 2 خيال نقش تو در كارگاه ديده كشيدم * به صورت تو نگارى نديدم و نشنيدم 3 اتَت روائح رِند الحمى و زاد غرامى * فداى خاك در دوست باد جان گرامى 4 نسيم صُبح سعادت ! بدان نشان كه تو دانى * گذر به كوى فلان كن در آن زمان كه تو دانى اين وزن ، تنها چهار بار در ديوان خواجه حافظ مورد استفاده قرار گرفته است