غزل 10 [ دوش از مسجد سوى ميخانه آمد پير ما ] 1 دوش از مسجد سوى ميخانه آمد پير ما * چيست ياران طريقت بعد از اين تدبير ما 2 ما مريدان روى سوى قبله چون آريم چون * روى سوى خانه‌ى خمار دارد پير ما 3 در خرابات طريقت ما به هم منزل شويم * كاين‌چنين رفته است در عهد ازل تقدير ما 4 عقل اگر داند كه دل در بند زلفش چون خوش است * عاقلان ديوانه گردند از پى زنجير ما 5 روى خوبت آيتى از لطف بر ما كشف كرد * زان زمان جز لطف و خوبى نيست در تفسير ما 6 با دل سنگينت آيا هيچ در گيرد شبى * آه آتشناك و سوز سينه‌ى شب‌گير ما 7 تير آه ما ز گردون بگذرد حافظ خموش * رحم كن بر جان خود پرهيز كن از تير ما