الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

65

ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )

عجبا ، به خدا سوگند خواسته‌اى مذمت كنى و ناخود آگاه مدح و ثنا گفته‌اى ، خواسته‌اى رسوا كنى ولى رسوا شده‌اى . اين براى يك مسلمان نقص نيست كه مظلوم واقع شود ما دام كه در دين خود ترديد نداشته باشد و در يقين خود شك نكند و اين خلاصهء حجت و دليل من است حتى در برابر غير تو ، من به همين خلاصه و كوتاهى اكتفا كردم كه جاى شرحش نيست ! سپس در باره وضع من با عثمان يادآور شده‌اى و اين جوابش به عهده تو است كه از خويشان و بستگانش بودى كداميك از ما دشمنيش با او شديدتر بود و راه را براى كشندگانش مهياتر ساخت ؟ آيا كسى كه به ياريش پرداخت و از او خواست كه بجايش بنشيند و دست بكشد ؟ و يا كسى كه ( عثمان ) از او يارى خواست و او تاخير كرد تا مرگ بر سرش هجوم آورد و زندگيش به سرآمد ؟ نه ، به خدا سوگند « خداوند مانعان از نصرت را خوب مىشناسد ، و هم آنان كه به برادران خود مىگفتند : بسوى ما آئيد و بهنگام ناراحتى جز تعداد كمى بكمك نمىشتافتند » « 1 » . من نمىگويم : در مورد بدعتهائى كه بوجود آورده بود بر او عيب نمىگرفتم ، مىگرفتم و از آن عذر خواهى نميكنم اگر گناه من هدايت و ارشاد او است بسيارند كسانى كه مورد ملامت واقع مىشوند و بىگناهند . و به گفته شاعر : « گاهى شخص ناصح و خير خواه از بس اصرار در نصيحت مىكند ، مورد تهمت قرار مىگيرد » . و من قصدى « جز اصلاح تا حد توانائى ندارم و موفقيت من تنها بلطف خدا است و توفيق را جز از خداوند نمىخواهم بر او توكل كردم و به او باز گشتم » « 2 » و گفته‌اى كه نزد تو براى من و اصحابم جز شمشير چيزى نيست ، راستى مضحك است ! . . .

--> 1 - سورهء احزاب ( 33 ) ، آيهء 18 . 2 - سورهء هود ( 11 ) ، آيهء 88 .