الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
615
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )
4225 - صلابت 4226 - تيزى 4227 - كلمات نابجائى كه از زبان مىپرد 4228 - بزرگوارى 4229 - متاع 4230 - حجت 4231 - دست انداختى 4232 - تهييج كرد 4233 - زمامت 4234 - بلا و مصيبت كوبنده 4235 - ريشه كن مىكند 4236 - پايانش را قطع مىكند 4237 - سوگند 4238 - ميدانت 4239 - بالا برد 4240 - تمايلات 4241 - پريدنت 4242 - خشم 4243 - قاهر 4244 - شكننده 4245 - محل قبيله 4246 - « لما » در اينجا به معنى « الا » است . 4247 - درخواست عذرخواهى كرد 4248 - يگانه - يكى 4249 - بيش از آن نمىخواهيم 4250 - شعله جنگ 4251 - دشمنى 4252 - روى آورد 4253 - پا برجا شد 4254 - شعلهور شد 4255 - ما را گزيد - دندان گرفت 4256 - مستقر شد 4257 - بر آنها سبقت جستيم 4258 - پيمان شكن 4259 - پوشيد 4260 - از ايالات فارس 4261 - هوا و هوس او 4262 - فراغتش 4263 - مراقبت و دقت 4264 - از سرزمين آنها مىگذرد 4265 - بدى 4266 - اذيت و آزار 4267 - مضطر 4268 - كيفر كنيد