عمار پاسخ داد تو در مورد آنچه مىگوئى و انجام مىدهى انديشه كن . و اما من جزو آن گروه اولى كه از مدينه براى نبرد خارج خواهند شد ، خواهم بود . على ( ع ) از اين گفتگو مطلع شد ، و سخن مورد بحث را به عمار فرمود . اشاره به اين كه مغيره دنبال بهانه مىگردد تا شانه از زير بار وظيفه خالى كند . ( اقتباس از مصادر نهج البلاغه - مصادر نهج البلاغه - ج 4 ص 287 ج 4 ص 287 ) ( 782 . ) اين سخن را « ابو طالب مكى » در كتاب « قوت القلوب ابو طالب مكى - قوت القلوب - ج 2 ص 101 » ج 2 ص 101 نقل كرده است . و « خطيب » در « تاريخ بغداد خطيب - تاريخ بغداد - ج 12 ص 386 در شرح حال « فتح ابن شخرف » ج 12 ص 386 در شرح حال « فتح ابن شخرف » آورده كه او در يكى از كوههاى انطاكيه يك قرآن ختم كرده ، على عليه السلام را در خواب ديده از آن حضرت تقاضا كرده كه يك سخن خوب به او ياد دهد ، وى مىگويد : حضرت كف دستش را بسوى من باز كرد ، ديدم اين دو سطر در آن نوشته شده است : ما رايت احسن من تواضع الغنى للفقير يطلب ثواب اللّه و احسن من ذلك تيه الفقير على الغنى ثقة باللّه . . . اما كلام مورد بحث را « خطيب » در تاريخ بغداد خطيب - تاريخ بغداد - ج 14 صفحه 365 ج 14 صفحه 365 آورده است . ( 783 . ) در اين كه منظور از اين جمله چيست شارحان احتمالات گوناگونى داده‌اند : 1 - ابن ابى الحديد مىگويد : انسان زمانى كه در كتاب نگاه مىكند آنچه در آن است مىخواند ، همچنان