البته بلاذرى در كتاب انساب الاشراف بلاذرى - انساب الاشراف - چاپ اعلمى در شرح حال امير مؤمنان ص 238 و 274 چاپ اعلمى در شرح حال امير - مؤمنان ص 238 و 274 اين سخن را نقل كرده است . ( 699 . ) آرى همنشينان سلاطين ستمگر درست به كسى مىمانند كه بر پشت شير سوار شده و هر آن در خطر نابودى و هلاكت قرار دارد . مردم بىتوجه نسبت به مقام و موقعيت او رشك مىبرند اما خود او به خوبى مىداند كه در چه شرائطى است بايد تمام حركات خود را با دقت مطابق خواستهء سلطان هماهنك سازد ، كه حتى اگر اشارهء چشمى بر خلاف اراده او صورت گيرد ، مرگ او حتمى است چرا كه سلاطين و زمامداران هدفى جز بقاء مقام خود ندارند و در اين راه حاضرند نزديكترين افراد خود را چه خويشاوند و چه غير خويشاوند قربانى كنند ، تاريخ موارد فراوانى از اين وضع را براى ما بازگو مىكند . ( 700 . ) همان گونه كه سابقا در ذيل حكمت شماره 30 تحت شماره 532 اشاره شد ، سخن اينجا در حقيقت سؤالى است كه از امام ( ع ) شده و پاسخ آن را شريف رضى در ضمن حكمت 30 نقل فرموده است . بر اساس آنچه « غزالى » در كتاب « احياء العلوم غزالى - احياء العلوم - » گفته ، سؤال كننده « عمار ياسر » ولى طبق گفته كتاب « كافى - كافى - » « ابن كوا » بوده است . سخن امام ( ع ) در باره ايمان در كتب مختلفى بطور پراكنده آمده ، و علت آن اين است كه هر كدام از نويسندگان ، آن قسمت را كه مىخواسته‌اند از اصل سخن جدا كرده و در كتاب خود آورده‌اند كتابهائى كه قسمتهاى مختلف اين سخن را آورده‌اند عبارتند از : « تحف العقول 1 - تحف العقول - ص 162 » ص 162 اصول كافى 1 - اصول كافى - ج 2 ص 49 ج 2 ص 49 « قوت