آن گاه جملهء بالا را فرمود . 3 - و نيز در جريان نهروان هم قبل از شروع جنگ كه خبر داد آنها از پل نگذشته اند ، و هم بعد از جريان جنگ كه دستور داد برويد و جسد مخدج ( ذو الثديه ) را پيدا كنيد و پس از جستجوى فراوان عرض كردند نيست . سخن مورد بحث را فرمود ، كه ناگاه شخصى رسيد و عرض كرد او را پيدا كرديم ، امام به سجده افتاد . ( 639 . ) اين جمله در ضمن كلام 16 ( در بخش خطبه‌ها ) گذشت . براى اين جمله دو معنى شده است : نخست اين كه هر كس در پيش افراد نادان حق را اظهار كند و از آن جانبدارى نمايد هلاك مىشود ، يعنى شخصيتش را اين نادانان خرد خواهند كرد . كه ما در ضمن كلام 16 همين معنى را برگزيديم . و ابن ميثم در شرح خود نيز همين معنى را انتخاب نموده است . و ديگرى اين كه : هر كس در برابر حق بايستد و بخواهد با آن مقابله كند هلاك مىگردد . ( 640 . ) سخن مورد بحث در شرحهاى نهج البلاغه به دو گونه نقل شده : در شرح ابن ابى الحديد ابن ابى الحديد - شرح نهج البلاغه - چنين آمده : « وا عجبا ا تكون الخلافة بالصحابة ، و لا تكون بالصحابة و القرابه » :