ثروت ، مقام و تسلط بر بندگان خدا به كار مىگيرند . گروه دوم : افرادى هستند كه منقاد حاملان حقند ، افرادى رام و معتقدند ولى بصيرت و بينائى در تطبيق حوادث با پيشامدها ندارند ، لذا با پيدا شدن حادثه‌اى در شك ترديد فرو مىروند و از حق كناره مىگيرند . گروه سوم : افرادى هستند كه مهار شهوات و تمايلاتشان در اختيارشان نيست . بجاى اين كه آگاهى و علم بر قدرت روحيشان بيفزايد و تمايلات و هوسها را رام خود سازند ، شهوات و تمايلات ، آنها را رام خود ساخته است . گروه چهارم : آنهايند كه دنبال جمع آورى ثروتند ، از سربازان فداكار اسلام نيستند همچون گوسفندانى كه مشغول چرا هستند . دنبال خورد و خوراكند . و چنين است كه علم مىميرد . گروه پنجم : كسانى هستند كه علم را فرا مىگيرند تا در طريق الهى و خدمت ببندگان خدا به كار برند . ولى اينها بسيار كم هستند . ( اقتباس از شرح علامه خوئى جلد 21 ص 219 - 223 ) ( 615 ) اين سخن را طوسى در كتاب امالى 2 طوسى - امالى - از عبد العظيم ابن عبد اللّه حسنى 1 عبد العظيم ابن عبد اللّه حسنى - نقل عبد العظيم ابن عبد اللّه حسنى - و او از امام جواد ( ع ) و او از اجداد گراميش از امير مؤمنان نقل مىكند كه فرمود چهار كلمه است كه خداوند در قرآن آن را تصديق كرده يكى از آنها اين است كه : انسان در زير زبان خود پنهان است . خداوند در قرآن مىفرمايد « وَ لَوْ نَشاءُ لَأَرَيْناكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ » : آنها را از طرز سخن گفتن مىتوانى بشناسى « 1 » ( محمد - 47 )

--> 1 - سورهء محمد ( 47 ) ، آيهء 47 .