593 - اين كلام از سخنان پر مغز امام به شمار مىآيد . آرى اجراى فرمان خدا مخصوصا در ادارهء يك كشور بر اساس فرمان خدا از عهدهء كسانى ساخته است كه صفات بالا را نداشته باشند نه سازشكار باشند ، نه عامل بر روش اهل باطل و نه بدنبال ، طمع ، سازشكاران در نهايت امر بى اعتقاد به خداوندند ، زيرا در اين سازش يا دوام حكومتشان را مىخواهند و يا منافعشان را ، و گرنه چه دليل دارد حكم خدا را ترك گويند و كسانى كه بر روش باطل عمل مىكنند به عمق دستورات اسلام پى نبرده و سيستم ادارى آن را نمىشناسند ، پس جاهلند و بناچار با سيستم اهل باطل به اداره مىپردازند . اما طمعكاران هرگز نمىتوانند احكام الهى را اجراء نمايند زيرا عمل بر روش اسلام نفع مادى به همراه ندارد . و علاوه قدرت طلبانى هستند كه حاضرند منافع مادى در اختيار اين رؤساء بيش از آنچه از اسلام به دست مىآورند ، بگذارند . اعمال فردى را نيز مىتوانيد از آنچه گفتم دريابيد . به همين دليل است كه بايد رهبران دينى زاهد باشند و سخت بىعلاقه به دنيا ، چرا كه در سايه اين حقيقت است كه مىتوانند اهداف خود را به خوبى پيش ببرند ، زيرا رهبران همواره هدف يك سلسله امكانات مادى و لذائذ هستند ، اگر روح دنيا پرستى بر آنها غلبه كند و زاهد نباشند نهضت ، حركت و اهدافشان در همان نيمه راه متوقف مىماند اما اگر بى اعتنا ، وارسته و پارسا باشند به سرعت اين موانع را كنار زده و به پيش مىروند در تاريخ زندگى رهبران دينى نمونه‌هاى زنده‌اى وجود دارد كه مخالفان براى تطميع و متوقف ساختن جنبش فكرى و اجتماعى اسلام پيشنهادهاى مادى جالبى به آنان مىكردند و يا از آنان مىخواستند كه سازش نمايند كه اگر آنها زاهد نبودند و پر استقامت ، تسليم مىشدند ، پيشنهاد قريش به ابو طالب كه محمد هر چه بخواهد انجام مىدهيم و يا آن