اما فرزندش منذر در زمان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم متولد شد و در جنك جمل در خدمت على ( ع ) حضور داشت پس از آن حضرت او را فرماندار « اصطخر » نمود . سپس وى را از آنجا عزل كرد ، ( بعد از امام ( ع ) عبيد اللّه ابن زياد از طرف يزيد ابن معاويه او را فرماندار نمود ، وى در سال 61 هجرى از دنيا رفت . منذر در دينش متهم بود . گفته مىشود از كارهاى بدى كه انجام داد اين بود كه فرستاده امام حسين ( ع ) را گرفت و تحويل عبيد زياد داد ، و ابن زياد او را به دار آويخت ، حسين ( ع ) به وسيله شخصى بنام سليمان نامه‌اى به منذر نوشته بود و او را دعوت به يارى خويش نموده بود ، اما منذر نه تنها پاسخ مثبت به امام ( ع ) نداد ، بلكه رسول او را تسليم چوبه دار كرد ، و اين نخستين رسولى است كه در زمان حكومت اسلام بدار آويخته شده است . گر چه بعضى خواسته‌اند اين عمل را توجيه كنند كه منذر خيال مىكرد اين فرد را عبيد زياد فرستاده تا از عقايد او در مورد همكارى با امام حسين ( ع ) مطلع شود ولى اين توجيه درست نيست زيرا او مىتوانست نامه را پاره كند و نسبت به فرستاده نيز با خشم رفتار نمايد تا ابن زياد آگاهى پيدا نكند ، نه اين كه او را گرفته و همراه نامه تسليم ابن زياد نمايد دليل ديگرى براى نادرستى آن وجود دارد و آن اين كه : همان روزها ابن زياد با دختر منذر ازدواج نموده بود . ( مصادر نهج البلاغه ج 3 ص 470 و شرح ابن ابى الحديد ج 18 ص 57 ) ( 507 . ) مرحوم شريف رضى اين نامه را از كتاب الجمل واقدى - الجمل - واقدى ذكر كرده است و ما در جلد اول ص 14 نوشتيم : واقدى يكى از كسانى است كه خطبه‌هاى امام را جمع - آورى نموده و متوفاى سال 207 هجرى است . توضيح بيشتر در باره اين شخص را مىتوانيد در جلد اول مصادر نهج البلاغه ص 57 مطالعه فرمائيد .