( 447 . ) اين نامه قسمتهايى است از يك نامه كه امام عليه السلام به « زياد بن نضر حارثى و شريح بن هانى » نوشته است امام ( ع ) اين دو نفر را امير دو گروه از سپاه خود كه پيشاپيش لشكرش بسوى شام حركت مىكردند قرار داد و چون بين آنها اختلافى بوجود آمد ، هر كدام جريان را به امام گزارش كردند و امام ( ع ) در پاسخشان اين نامه را نوشت . اين نامه را « نصر ابن مزاحم » در كتاب « صفين 1 نصر ابن مزاحم - صفين - صفحه 123 صفحه 123 و « ابن شعبه » در كتاب « تحف العقول 1 ابن شعبه - تحف العقول - صفحه 191 » صفحه 191 و « دينورى » در كتاب « اخبار الطوال 1 دينورى - اخبار الطوال - ص 166 » ص 166 آورده‌اند . ( مصادر نهج البلاغه 2 - مصادر نهج البلاغه - جلد 3 صفحه 224 جلد 3 صفحه 224 ) و طبق نوشته كتاب « استناد نهج البلاغه 2 - استناد نهج البلاغه - صفحه 56 » صفحه 56 اين نامه در تاريخ 1 طبرى - تاريخ - جلد 5 صفحه 238 « طبرى جلد 5 صفحه 238 نيز نقل شده است . ( 448 . ) « معقل ابن قيس رياحى » از بزرگان و شجاعان « كوفه » بوده او هم رياست و هم سابقه عمل داشته است او يكى از امراى سپاه امام ( ع ) در جنگ جمل بوده است و هنگامى كه امام ( ع ) عازم « صفين » شد و در « نخيله » براى سپاهش سخنرانى كرد ( خطبه 48 ) ، « معقل » به پا خواست و عرض كرد اى امير مؤمنان سوگند به خدا كه جز افراد بدگمان و منافق از سپاه تو تخلف نمىورزند . هنگامى كه امام ( ع ) به « مدائن » رسيد « معقل بن قيس » را با سه هزار نفر پيشاپيش لشكر بسوى « صفين » گسيل داشت و او را توصيه و سفارشهائى نمود كه وصيت بالا قسمتى از آن مىباشد . « نصر ابن مزاحم » در كتاب « صفين 1 نصر ابن مزاحم - صفين - صفحه 198 » قسمتى از اين وصيت را در صفحه 198 آورده است . ( مصادر نهج البلاغه 2 - مصادر نهج البلاغه - جلد 3 صفحهء 225 و 226 جلد 3 صفحهء 225 و 226 )